Otkup vune u Srbiji obavlja se na u sivoj zoni, ne postoje službeni podaci o tome koliko se godišnje proizvede i otkupi vune, a dok su otkupljivači bili registrirani preko zadruga znalo se koliko ih je, pišu Večernje novosti.

Prema tvrdnjama iz Udruženju za industriju tekstila, odjeće, kože i obuće u PKS-u, prodaja vune u Srbiji prilično je neorganizirana, a otkupljuje se u četiri područja: u Vojvodini, Sjenici, Pirotu i u južnoj Srbiji.  "Izvoz vune iz Srbije povećava se svake godine jer je potražnja za vunom u Europi velika. U Srbiji se uglavnom obavlja pročišćavanje i baliranje vune po klasama, a onda se izvozi, zato što nemamo tvornicu za pranje vune. Vuna se prodaje u sivoj zoni i plaća se na ruke, pri čemu država dosta gubi jer smo uništili preradu vune u našoj zemlji. Više i nema tvornice koja se ozbiljno bavi preradom, pranjem i bojenjem vune", kaže Milorad Vasiljević, tajnik Udruženja.

Prema njegovim riječima, prošle godine Srbija je izvezla nešto više od četiri tisuće tone vune. Dio vune odlazi u Bugarsku na bojenje, pa se vraća u Srbiju.  Najveći su kupci srpske vune Bugarska, Njemačka, Turska, Poljska, Italija, Belgija i Ukrajina. Vrijednost prošlogodišnjeg izvoza bila je 4,2 milijuna eura. Prema podacima Udruženja za industriju tekstila, odjeće, kože i obuće, Srbija vunu kupuje u Italije, Makedoniji, Turskoj, Grčkoj, Bosni i Hercegovini, Australiji, Albaniji, Njemačkoj, Kini, Hrvatskoj i Crnoj Gori.

Prošle godine Srbija je uvezla 1080 tona vune, u vrijednosti od oko 1,1 milijun eura. Ipak, pišu Večernje novosti, ovčari u Srbiji su, bez obzira na to gdje i kako vuna završava, zadovoljni time što je mogu prodati. Do sada su vunu, nakon propasti velikih proizvođača tekstila po kojima je Srbija bila poznata, morali bacati ili spaljivati. "Sada sam u kontaktu s prekupcima iz Odžaka, Sremske Mitrovice i iz Subotice, pa oni uzimaju vunu, a ja dobijem kocke kamene soli za ovce", kaže Milorad Čuletić, ovčar iz Hrtkovaca.