Solarne ćelije uglavnom se izrađuju od pločica silicija koje su krute i lako se lome. Profesor fizike na Caltechu – Kalifornijskom institutu za tehnologiju – Harry Atwater izrađuje ih drugačije: “Naša tehnologija koristi 50 do 100 puta manje silicija i to u obliku rijetke mreže žica.”

“Ta rijetka mreža žica ima točno iste sposobnosti upijanja svjetla i prikupljanja elektriciteta kao i konvencionalna ćelija od ploškice silicija.” Sićušne žičice silicija vire iz baze – odnosno supstrata – nalik mikroskopskoj četki za kosu. A s obzirom na to da je ključni sastojak solarnih ćelija skupi, visoko pročišćeni oblik silicija, ovakav dizajn donosi značajne ekonomske prednosti. “To znači da se koristi stotinu puta manje silicija. A to je potencijalno vrlo značajno,” kaže Atwater. Atwater ikolege izradili su prototip novog dizajna u laboratoriju, ali njihova ćelija ne nalikuje tipičnim solarnim panelima kakvi se vide na krovovima zgrada: “Mi naše žičane mreže ulažemo u polimerski supstrat koji je proziran i jednake debljine kao žica, razvaljan poput folije. Rezultat je materijal koji posjeduje jednake optičke i električne osobine kao i silicijske pločice, ali, za razliku od njih, ima mehanička svojstva fleksibilne plastične folije.” Ta fleksibilnost otvara vrata potencijalnim novim primjenama, poput “integriranih fotovoltnih elemenata”. Primjerice, solarna ćelija može biti ugrađena u krovopokrivački materijal, što bi uštedilo trošak instalacije. Druge ideje za novu uporabu proizlaze iz fizičkog oblika Atwaterovog posve novog dizajna: “Jedna od stvari koje su zanimljive u vezi s tim fleksibilnim folijama je da one mogu biti zakrivljene, dakle može ih se postaviti u nekonvencionalne oblike, recimo tamo gdje nema ravne površine”, prenosi Glas Amerike. Profesor kaže da je optimističan glede komercijalizacije njegovog novog dizajna solarne ćelije jer proces proizvodnje ne zahtijeva nikakav razvitak nove tehnologije.