Među modernim građevinskim materijalima nezaobilazna je kamena vuna koja uz minimalna ulaganja omogućava velike uštede. Postupak proizvodnje kamene vune najlakše je usporediti s procesom koji se događa tijekom erupcije vulkana.

Tijekom proizvodnje vulkanske se stijene, na primjer dijabaz i reciklirani materijal, obrađuju na temperaturi od 1500 stupnjeva Celzijevih, a zatim se od njih u posebnom uređaju formiraju vlakna. Na ovaj je način moguće od samo jednoga kubičnog metra sirovine proizvesti 100 kubičnih metara kamene vune. Konačan proizvod spaja mehaničke osobine kamena, čvrstoću i visoku točku zapaljenja s osobinama koje posjeduje vuna kao što su fleksibilnost i toplinska izolacija. Sve se te osobine mogu “podešavati”, pa tako o konačnoj gustoći, sadržaju veziva i orijentaciji vlakana vune ovisi namjena konačnog proizvoda. Tako konačni proizvod može biti mekana ploča za zvučnu izolaciju neznatne gustoće ili krovna ploča koja je ekstremno otporan materijal. Upotreba kamene vune kao izolatora omogućava vrlo dobru toplinsku izolaciju. Ova činjenica zaslužna je za znatno smanjenu potrošnju energetskih goriva za zagrijavanje, što daje i velik doprinos u zaštiti okoliša. Kamena vuna reducira potrošnju energije određenih procesa i smanjuje toplinske gubitke cjevnih instalacija. Smanjenjem potrošnje goriva za zagrijavanje prostorija u atmosferu dospijevaju manje količine CO2. U ovom kontekstu važno je spomenuti i pozitivnu ekološku bilancu jer tijekom životnog vijeka proizvoda od kamene vune uštedi se više od tisuća puta energije nego je utrošeno za njihovu proizvodnju. Kamena vuna izvrsno štiti od buke. Zahvaljujući njezinoj poroznoj strukturi ona je u stanju apsorbirati sve dolazne zvučne valove. Ugradnjom kamene vune u objekt zvučnu je izolaciju moguće pojačati za više od polovine i na taj način efektivno zaštititi stanare od neugodnih zvukova i buke. Sve je prisutnija u svijesti mnogih vlasnika objekata činjenica da kamena vuna ne služi samo kao zvučni i toplinski izolator, već i učinkovito štiti od požara. Kritična točka zapaljenja kod kamene vune je iznad 1000 stupnjeva Celzijevih. Tako kamena vuna štiti konstrukciju građevine kao i materijale od kojih je objekt sagrađen, a time sprečava daljnje širenje požara. Ispitivanja biopostojanosti nedvojbeno pokazuju da se vlakna danas proizvedene staklene i mineralne vune biološki razlažu nakon 40 dana. Vlakna kamene i staklene vune koja su se prije proizvodila trebala su nekoliko stotina dana za potpunu razgradnju. Za usporedbu, vlakna plavog azbesta podložna biološkoj razgradnji razgrađuju se nakon više od sto godina.